Naturalne rytmy w ajurwedzie

Według mędrców ajurwedy natura jest źródłem nieustającej zmiany, a rytmiczny styl życia ajurwedy stosuje się właśnie do natury. Jeśli postanowisz żyć według tego stylu życia, zaczniesz odczuwać wsparcie natury – ze środka siebie. Ajurwedyjska mądrość uczy nas żyć w harmonii z Matką Naturą, w sanskrycie nazywaną Prakriti. Choć słowo to powszechnie oznacza typy struktury umysłu-ciała w ajurwedzie, używane jest również do określania Matki Natury. Ajurweda sprzyja uznaniu faktu, że nasz wszechświat i jego ponadczasowe składniki – czas, przestrzeń, pory roku, słońce, księżyc, uprawy, zioła i stworzenia, które go zamieszkują – mają stałe rytmiczne wpływy wynikające ze wspólnego źródła, Prakriti.

Rytm dzienny

Ajurweda uczy nas natchnionej i oświecającej codziennej rutyny, zwanej dinacharya. Uczy ona nas stosowania się do rymu słońca i wstawania, gdy ono wschodzi. Natomiast jedzenia, intensywnej pracy lub zabawy, kiedy jest ono w swojej pełnej formie w środku dnia. Gdy słońce powoli podróżuje po niebie i dobrowolnie współpracuje z Ziemią obracającą się w swojej własnej magicznej balladzie, powinniśmy przygotowywać się do snu. W świecie współczesnego człowieka światło jest włączone, a my jesteśmy w pełni rozbudzeni. W ciele i umyśle takich osób zaczynają gromadzić się niepokój, bezsenność, nieprzetworzone pokarmy i emocje oraz niespokojny stan umysłu i przewlekłe choroby. Nasze współczesne życie toczy się w sprzeczności z boskim rytmem, a my zarzywamy coraz więcej antydepresantów, leków nasennych i innych tabletek. Zaburzamy przez to nasz własny naturalny potencjał samouzdrawiania, samorealizacji i samospełnienia. Zapominamy o rytmie, który uczy nas, jak być pogodzonym z tym, co jest. Ajurwedyjski styl życia opisuje szczegółowo czas na aktywność i jedzenie w związku z rytmem dnia i nocy. Przepływ ten zaprojektowany jest tak, aby pamiętać o rytmach dnia i nocy oraz akceptować wpływ naturalnego światła – i jego braku – na żywe organizmy.

Rytm księżycowy

Zalecany przez ajurwedę nocny reżim (ratricharya), który łączy nasze jestestwo z księżycem, czyli rytm księżycowy. Gdy na niebie pojawia się księżyc, powinniśmy stawać się bardziej zamknięci w sobie i coraz bardziej spowalniać naszą aktywność. Warto na długo przed przystąpieniem do snu wpatrywać się w księżyc z okna lub balkonu, ponieważ jego promienie mają uspokajający i rozluźniający wpływ na nasz umysł. Aby jeszcze bardziej wspierać rytm księżyca – to znaczy wywoływać wewnętrzny przepływ świadomości i energii ciała – ajurweda zaleca przed snem masaż ciepłymi, kojącymi olejami, stosowanie olejków eterycznych, medytację oraz modlitwę, która działa jak błogosławione przez księżyc skarby. We śnie ciało cofa się w czasie i uzdrawia samo siebie. Każda komórka może odpocząć, a umysł pozbywa się problemów i przygotowuje się na następny dzień. Z ajurwedyjskiego punktu widzenia noc jest być może najważniejszą częścią dwudziestoczterogodzinnego cyklu. Częścią, w której się ożywiamy i odświeżamy, łącząc siężycem i przyjmując księżycowy rytm uważnego spokoju.

Rytm słoneczny

Ajurweda wyjaśnia, jak rytm słoneczny ukazuje się w cyklicznej zmianie pór roku. Sugeruje, jak my ludzie możemy żyć w synchronizacji z rytmem słonecznym poprzez zrozumienie koncepcji sezonowego stylu życia, czyli ritucharya. Koncepcja takiej samej diety lub tego samego poziomu aktywności fizycznej przez cały rok nie wydaje się racjonalna. W świetle ciągłych zmian atrybutów pór roku, ajurweda ma konkretne zalecenia na wiosnę, lato, sezon deszczowy, jesień, wczesną i późną zimę.

• w lecie, gdy nasze wewnętrzne ciepło pasuje do zewnętrznego ciepła, ajurweda zaleca spożywanie chłodzących, nawadniających, łągodzących i uspokajających pokarmów. Latem dobrym pomysłem jest spacer w świetle księżyca, zabawa pachnącymi białymi kwiatami i obserwowanie naszych własnych nastrojów. Lato wymaga od nas jedzenia pokarmów, które nas chłodzą.
• zimą dla chłodu na zewnątrz i wewnątrz korzystne będą gorące, pikantne i rozgrzewające pokarmy (zupy, gulasze). Również ekspozycja na słońce i dużo seksualnej oraz kreatywnej aktywności.
• jesienią wieje wiatr i wewnętrzny wszechświat staje się chwiejny. Ważne, aby w tym czasie stabilizować naszą rutynę odżywiania się, snu i wydalania. Stabilność w naszych pomysłach i przekonaniach może nam pomóc poradzić sobie z tą porą przemian.
• wiosna wymaga odpuszczenia – pozwolenia na to, aby nastąpiło topnienie. Aby zrównoważyć to topnienie, wiosenne pokarmy powinny być ostre, cierpkie i gorzkie.