Ajurweda – ziołolecznictwo
Zioła w ajurwedzie oprócz pożywienia są ważną kategorią substancji leczniczych. Każde z ziół posiada swój smak, energię oraz pewien potencjał. Zioła przeważnie mają smak gorzki, cierpki, słodki, ale równiez ostry. Natomiast energia ziół może być rozgrzewająca lub wychładzająca, podobnie jak pokarmu. Ostre, kwaśne lub słone zioła, przyprawy czy produkty spożywcze będą rozgrzewały (cząber, tamarynd, mech islandzki), natomiast gorzkie i cierpkie substancje będą wychładzały (goryczka, ałun, kudzu). Ajurweda – ziołolecznictwo.

Koncepcja pięciu elemantów w Ajurwedzie
Wdług książki „Joga ziół” Dawid Frawley oraz Vasant Lad pięć części ziół możemy porównać do pięciu żywiołów
- korzeń odpowiada ziemi jako najgęstsza i najniższa część połączona
- łodyga i gałęzie wiążą się z wodą, ponieważ transportują łyny i soki roślinne
- kwiaty odpowiadają ogniowi, który pozwala pojawiać się światłui barwie
- liście łączą się z powietrzem, ponieważ to za ich pomocą wiatr porusza rośliną
- owoce odpowiadają eterowi, subtelnej esencji rośliny
- nasiona zawierają wszystkie pięć żywiołów oraz cały potencjał rośliny
Odniesienie do koncepcji pięciu elementów pokazuje nam, jak szerokie zastosowanie moga mieć zioła. Tak, jak żywioły manifestują się w ciele człowieka , to samo możemy również odnieść do roślin.
Ajurweda – ziołolecznictwo

Jeżeli chcemy zrównoważyć doszę vata, zaleca się preparaty ziołowe z liści bądź owoców, dla zrównoważenia pitty – sporządzone z kwiaów, a dla pozbycia się chorób typu kapha dobre będą ziołaprzygotowane z korzenio kory roślin. W ten sam sposób możemy przyporządkować każdej z siedmiu dhatus konkretną część rośliny, która wpłynie na poprawę stanu danej tkanki. Soki roślinne będą równoważyły osocze (rasa), żywica będzie równoważyła krew (rakta), miękka częśc drewna oddziałuje na mięśnie (mamsa), guma roślinna na tłuszcz (meda), kora wpłynie pozytywnie na kości (asthi), liście na szpik i nerwy (madżadża), natomiast kwiaty i owoce wpłyną pozytywnie na organyrozrodcze (śukra).
Skutek potrawienny ziół
W ziołolecznictwie, podobnie jak w dietetyce ajurwedyjskiej, bierzemy pod uwagę vipakę ziół, czyli skutek potrawienny. ZIoła o słodkim viapaka zwiększają poziom doszy kapha, a równoważą vatę i pittę. Natomiast o kwaśnym vipaka podnoszą poziom pitty oraz kaphy, ale równoważą vatę. Zioła o ostrym vipaka będą podnosić poziom doszy vata i pitta, równoważąc kaphę.
Sposoby przygotowania preparatów ziołowych

Możemy wyróżnić kilka sposobów przygotowania preparatów ziołowych. Możemy je przygotować na różne sposoby, aby miały postać:


